ทำไมกันนะ...

ทำไม สุดท้ายมันถึงลงเอยโดยการใช้ความรุนแรง

ความโกรธ ความเกลียด เกลียดเพื่อนร่วมชาติ ความสามัคคีแตกสลาย

ทำไมกัน เรามีความหลังทางประวัติศาสตร์ที่โหดร้ายตั้งมากมาย ทำไมไม่คิด ไม่ใช้เป็นบทเรียน

ทั้งหมด มันคงเป็นเพราะมิจฉาทิฎฐิของพวกเราในตอนนี้...

มิจฉาทิฎฐิ หรือความเห็นที่ผิด...

อะไรคือมิจฉาทิฎฐิของพวกเราในตอนนี้น่ะเหรอ...

มันคือการคิดว่า พวกที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับตน เป็นคนเลวทราม ต่ำช้า อำมหิต

การคิดว่าอีกฝ่ายเป็นพวกคนโง่เขลาเบาปัญญาถูกหลอกถูกล้างสมอง...

การคิดว่าแต่ละคนต้องเลือกข้างได้แล้ว เพื่อเตรียมทำสงครามฆ่าล้างบางอีกฝ่ายให้สิ้นซาก ไม่ว่าจะโดยวิธีใดๆ

ที่เราพิมพ์ลงไปมันดูแรงมั้ย แต่ว่ามันกำลังเกิดขึ้นในสังคมของพวกเราจริงๆในตอนนี้

เราไม่อยากให้ผู้คนคิดแบบนั้นเลย...

มันผิดตั้งแต่เลือกข้างแล้ว

ทำไมเราไม่เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง...

สถานการณ์ล่าสุด ที่มีคนยิงแก๊สน้ำตาจนทำให้มีคนบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิต

พอเราได้ฟังข่าวนี้ก็เสียใจมาก มันอะไรกันนักหนา

แต่สถานการณ์ต่อจากนั้น ยิ่งทำให้เราเสียใจ+ตกใจหนักเข้าไปอีก

หมอจะไม่รับรักษาตำรวจหรอ ผู้คนโกรธเกรี้ยว แตกแยกกันชัดเจนยิ่งขึ้น

เราอยากบอกว่า เหตุการณ์ครั้งนี้ ไม่มีใคร ที่จะต้องมารับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว

แต่เป็นคนทุกคนในสังคม ที่ช่วยกันผลักดันให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น

อยากจะถามจริงๆเถิด ว่าตำรวจผิดจริงๆหรือ

พวกเขา คงไม่ได้อยากจะต้องมาคุมสถานการณ์นี้หรอก

จากคำสั่ง บังคับให้พวกเขาต้องมาคุมเชิงตรึงกำลัง

จากคำสั่ง ทำให้พวกเขาต้องยิงแก๊สน้ำตา

ถ้าพวกเราต้องตกอยู่ในสถาณการณ์เช่นนั้น มันก็คงไม่มีทางเลือกใดๆ หรอกนะ

และคงไม่มีใคร ต้องการให้เกิดเหตุการณ์เช่นนั้น

แล้วเราก็เรียกคนที่ไร้ทาเลือกว่าอำมหิตงั้นเหรอ...

เรามัวแต่หาคนผิด หาคนต้องรับผิดชอบ...  

ก็พวกเราทุกคนในสังคมไม่ใช่หรือ ที่ต้องรับผิดชอบ
 
ถ้ามัวแต่โทษคนอื่นไปเรื่อยๆ...

สังคมของเรา ก็คงจะไม่มีวันประนีประนอม...